กวีประชาไท: ลิ้นยาว

โอ้อกเอ๋ยอาดูรอาลัยนัก
กี่ครั้งจักต้องสิ้นชีวินสนอง
กี่ร่างไร้วิญญาณ์มารวมกอง
ในการร้องเรียกหาประชาธิปไตย

ฆาตกร ซ่อนหน้า ที่ฆ่าราษฎร์
อย่างอุกอาจ กลางเมืองหลวง เป็นข่าวใหญ่
คนทั้งโลก เห็นแล้ว ล้วนตกใจ
โอ้ เมืองไทย  เมืองพุทธ ช่างสุดโหด

ฆ่ากี่ครั้ง กี่ครั้ง ยังลอยหน้า
มิอาจหา ฆาตกร มาลงโทษ
ความเคียดแค้น ชิงชัง ชนยังโกรธ
นิรโทษกรรมสิ้น  ช่างลิ้นยาว

ลิ้นตวัดถึงใบหู ดูไม่แปลก
ลิ้นสองแฉก ฉกถึงฟ้า เวหาหาว
กวาดทุกสิ่ง ลบความจริง  ลบทุกคราว
ล้างผิดฉาว ที่ฆ่าราษฎร์ ชาติเดียวกัน

จะนิรโทษ ความโหดเหี้ยม อีกกี่ครั้ง
จะกลบฝัง  ความผิดร้าย ให้เหหัน
จะตลก โกหกโลก  อีกกี่วัน
จะห้ำหั่น ประชาชน อีกกี่ครา

ประชาชน ทนทุกข์ มาทุกหน
จลาจล ละเลงเลือด เชือดเฉือนฆ่า
ฆาตกร ถูกปกป้อง ตลอดมา
คนซ่อนหน้า นิรโทษ ตลอดไป

หมดเวลา ประชาชน จะทนต่อ
จะไม่รอ ฆาตกร  กลับมาใหญ่
ประชาชน จะรุดหน้า เดินต่อไป
ฆาตกรหน้าไหนไหน ต้องรับทัณฑ์...
.........................................