กวีประชาไท: เมื่อรู้ตัว

 


เมื่อความดี แอบอ้าง สร้างปัญหา
เมื่อศรัทธา งมงาย กลายเป็นเขลา
เมื่อจงรัก หล่อหลอม จน-มอมเมา
เมื่อถ่านเถ้า ความตาย พ่นคายพิษ

เมื่อความเท็จ กล่าวย้ำ ซ้ำจนใช่
เมื่อต้นไม้ รูปปั้น มันศักดิ์สิทธิ์
เมื่อเชื่อเทพ เทวา ว่ามีฤทธิ์
เมื่อสิ่งผิด กลายเป็นถูก ซุกความจริง

เมื่อสังคม ก้มยอม พร้อมอ่อนข้อ
เมื่ออำนาจ ปืนจ่อ ก็หยุดนิ่ง
เมื่อสิทธิ  ถูกทำลาย ไม่ท้วงติง
เมื่อทอดทิ้ง เสรีภาพ ไปกราบกราน

เมื่อไอโอ(IO) โฆษณา กล้าสร้างฉาก
เมื่อเเบ่งสี แบ่งภาค ฉากร้าวฉาน
เมื่อโจรถ่อย ปกครอง ป้องคนพาล
เมื่อข่าวสาร ปกปิด มิดกะลา

เมื่อวันนี้ คนไทย ยังไม่ตื่น
เมื่อยอมกลืน ฝืนอยู่ แบบไร้ค่า
เมื่อเสื่อมถอย ความคิด ปิดปัญญา
เมื่อผู้กล้า เห็นต่าง ถูกขังคุม

เมื่อถอยห่าง ความจริง สิ่งพื้นฐาน
เมื่อหลักการ ถอยเท้า ก้าวลงหลุม
เมื่อยอมให้ อำนาจเถื่อน เคลื่อนเกาะกุม
"เมื่อรู้ตัว ก็จนมุม ในขุมนรก..."