กวีประชาไท: แด่ไผ่...ไม่ลู่ลม

แม้พายุ โหมกระหน่ำ สักเพียงใด
ยังต้านทาน ทนไหว หัวใจสู้
อุดมการณ์ สานด้วยจิต ศิษย์ตราชู
รับเรียนรู้ ธรรมะ ชนะอธรรม

ไม่ลู่ลม สมดั่งชื่อ แต่ถือหลัก
เป็นไผ่หนัก แน่นครา พายุกระหน่ำ
ไม่ไหวติง อิงศรัทธา กล้าชี้นำ
ดาวดินต่ำ แต่เลิศล้ำ ค้ำความดี

ไม่เหมือนดาว พราวฟ้า คราสูงเด่น
อาจเพลินเล่น เป็นดารา ฟ้าเปลี่ยนสี
ระยิบระยับ กลับแสง แต่งร้ายดี
บางวันดับ บางวันมี ไม่แน่นอน

แม้พายุ โหมกระหน่ำ สักเพียงใด
ในหัวจิต หัวใจ ไม่ไหวอ่อน
แม้ต่อสู้ หมู่มาร มากหมื่นกร
ไม่ถอดถอน ยอมแพ้ แก่อธรรม